زناشویی شیرین

zanashoie

 

دو نفر (زن ومرد) پس از مدتها تحقیق و بررسی و گفتگو با یکدیگر ، به این نتیجه می رسند که آنها در ۶۰ – ۸۰ در صد با یکدیگر توافق دارند لذا تصمیم می گیرند که با هم تشکیل زندگی مشترک دهند.

 

آنها با تصور این که در تحقیق دقت کرده اند و در بیشتر مطالب نیز با هم توافق دارند ، انتظار یک زندگی شیرین و لذت بخش را دارند !! البته انشاالله زندگی شیرین و لذت بخش خواهند داشت ؛ ولی نکته اینجاست که همین دو زوج خوشبخت نیز حتماً گاهی با یکدیگر نزاع خواهند کرد!! و این نزاع ها در سال های اول زندگی بیشتر خواهد بود.

 

شاید پرسشی مطرح شود که چگونه زوجی که با تحقیق کامل و توافق نسبی با یکدیگر، زندگی زناشویی را آغاز نموده اند ممکن است با هم نزاع و دعوا کنند؟!!! علل عمده  دعوا و نزاع زوج های جوان در ابتدای زندگی شان از این قرار  می باشد:

 

تفاوت فرهنگی و تربیتی  

هر فرهنگی از خورده فرهنگ ها تشکیل شده است. این خورده فرهنگ ها ناشی از تفاوت فرهنگ محل و مکان است ، مانند فرهنگ آذری با مازندرانی تا حدودی متفاوت است. یک زوج در دو فرهنگ بزرگ شده اند و شخصیت آنها شکل گرفته است، وهمین طور نوع تربیت هر کدام تفاوت هایی دارد ، یکی با او در خانه  رفتار خیلی محترمانه داشته اند، یکی برعکس با الفاظ غیر محترمانه مورد خطاب قرار می گرفته است ؛ برای اولی کوچکترین لفظ غیر محترمانه اورا ناراحت می کند و انتظار ندارد شریک زندگی اش کمتر از گل به او بگوید ؛ ولی دیگری چندان برایش مهم نیست و ناراحت نمی شود و وقتی که طرف مقابلش ناراحت می شود، او تعجب می کند.امثال این تفاوت های فرهنگی و تربیتی وجود دارد. نکته ای که باید زوج های جوان به آن توجه نمایند آن است که از این اختلاف ها هیچ گریزی نیست ؛ البته شدت و ضعف دارد ولی وجود دارد.

 

عدم کسب مهارت زندگی زناشویی      

یک زوج وقتی در کنار یکدیگر قرار می گیرند، و زندگی مشترک خود را آغاز می نمایند ، از تجربیات و نحوه تعامل در  زندگی مشترک بی بهره و یا کم بهره هستند. اینامر موجب نزاع و دعواهای لفظی بین آنها خواهد شد. آنها هنوز زندگی با یک جنس مخالفرا نیاموخته اند. هنوز به خصوصیات روانی «زن» و یا «مرد» آشنا نیستند ، یا عدمآگاهی و تجربه از برقراری درست و صحیح روابط جنسی ، موجب بهانه گیری از یکدیگر و درنتیجه نزاع های لفظی می شود. یک زوج تا بخواهند تجربه کنند و کسب مهارت زندگی مشترکپیدا نمایند مدتی مدیدی طول می کشد؛ در این مدت دائم نزاع و دعوا دارند. اگر از هرزوجی که چندین سال زندگی نموده اند بپرسید که آیا ابتدای زندگی تان زیاد نزاع  میکردید؟  پاسخ خواهند داد: بلی.

 بنابراین نزاع زن وشوهر در زندگی اجتناب ناپذیر است.

 

  

نزاع های زناشویی دو نوع می باشد :

 نزاع های سطحی که براثر خستگی و یا اختلافنظرهای جزیی پیش می آید: که بیم جدایی در میان نیست. این نوع نزاعهیچ لازم نیست که دیگران اطلاع پیدا کنند؛ عموماً با کمی مدیریت بر طرف می شود.

اما در نزاع نوع دوم اختلاف جدی است ، در این صورت باید حکمین بین آن دو اصلاح کنند. بهطور مختصر راهکارها عاقلانه بیان می شود. 

 

راهکار در نزاع های جزیی زناشویی

همان گونه که گفته شد این نوع نزاع ها، همواره وجود دارد ، ولی باید زن ومردبیاموزند که چگونه مدیریت کنند تا بدون صدمه از این نزاع ها خارج شوند ، و عشقو علاقه شانشان به هم بیشتر گردد.

وقتی زن ومرد به هر دلیلی با یکدیگر بهنزاع پرداختن به چهار نکته زیر توجه داشته باشند:

  

در دعوا به هیچ عنوان حکمی صادر  نکنند :وقتی زن ومرد باهم دعوا می کنند فقط احساسات منفی خود را بیانخواهند کرد ، مثلاً به جای گفتن جمله «تو به فکر زن وبچه ات نیستی!! تو به ما علاقهنداری!!» بگوید «من احساس تنهایی می کنم نیازمندم بیشتر به من توجه کنی!» جملهاول موجب تحریک مقابل می شود ؛ ولی جمله دوم ناراحتی و احساس منفی خود را بیان کردید.این ادبیات موجب تحریک مقابل نمی شود. 

در دعوا تصمیم نگیرید: در عصبانیت به هیچ عنوان تصمیم نگیرید. مثلاً نگویید برو خانه مادرت و یا ما دیگربدرد هم نمی خوریم باید جدا شویم. اگر هم در عصبانیت چنین جمله هایی گفتیم ، لازمنیست پیگیری کنیم و تعصب بیجا داشته باشیم. و بگوییم چون گفتم باید تا آخر دنبالکنم ، یا ممکن در عصبانیت قسم خورده باشیم و بگوییم من قسم خوردم از حرفم نمی گذرم.این نادرست است بلکه به هم بگویید «آنوقت عصبانی بودم و جدی نگفتم»

 

دانیل گُلمَن در کتاب «هوش هیجانی» برای کنترل هیجانات منفی شش گاممطرح می کند این شش گام عبارت است از:

  گام اول  ایست ، آرام شویدوقبل از عمل کردن فکر کنید.

گام دوم  اصل مشکل و احساسخودتان را در باره آن شرح دهید.

گام سوم  یک هدف مثبت برایخود تعیین کنید.

گام چهارم  در باره راه حلهای متعدی فکر کنید.

گام پنجم  از قبل در بارهپیآمد های آنها فکر کنید.

گام ششم  پیش بروید وبهتریننقشه را در عمل بیازمایید.

 

قهر و دعوا را طولانی نکنید: اگر دعوا کردید و قهر کردید ، زود باهم آشتی کنید و نگذارید این قهر طولانی شود. خوباست مرد در تنهایی پس از آن که عصبانیت ها فرو کش کرد، ناز همسرش را بکشد و اعلامآشتی نماید.

دعوا زن و شوهر از چها دیواری خانه خارجنشود: این بند از همه مهمتر است ، به معنا اگر این نکته رعایت نشودزن یا مرد موضوع دعوای خودشان را به خارج از خانه بکشانند ، دیگه جمع کردن آن بسیارمشکل وگاهی غیر ممکن می شود.

زن و شوهر اگر جنون آنی پیدا نمودند و همدیگر را ضرب و شتم نمودند ، حق ندارند بهاقوام خود بگویند چون عموماً خود زن و شوهر با کمی کنترل به راحتی می توانند دعوا راجمع کنند و  با هم آشتی کنند ؛ ولی وقتی به دیگران گفته شد ، افراد نسخه های غیرکارشناسی می دهند و یا دشمنی وحسادت ها وارد دعوا شده و با چهره خیرخواهانه موجبانهدام کانون خانواده خواهند شد. و گاهی هم دوستی های خاله خرسه موجب کور شدن گرههای زندگی خواهد شد. و گاهی اوقات پس از فرو کش عصبانیت زن و مرد، آنها می خواهند باهم آشتی کنند؛ ولی دیگران مانع می شوند به عنوان خیرخواهی کار به شکایت و دادگاهکشیده می شود. که در آن صورت خیلی مشکل است علاقه و عشق زن و مرد به حالت اول برگردد !!!!!!

 بنابراین به هیچ عنوان دعوا و نزاع خود را به بیرون ازچهار دیواری از خانه خارج شود.

 

منبع:  کتاب هوش هیجانی دانیل گُلمن ، ترجمه نسیرین پارسا 

 

 

 

برچسب ها

مطالب پیشنهادی سرزده به شما

دیدگاه ها

۰
آموزش ثبت تصویر دیدگاه در گراواتار